سوء هاضمه

گردآورنده: ساناز جمشیدی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی

ابتلا به عفونت هلیکوباکتری در انسان معمولا در دوران کودکی رخ می دهد و اغلب بدون علامت است اما با این حال می تواند با علائم مرتبط با سوء هاضمه همراه باشد. سوء هاضمه در واقع یک بیماری نیست بلکه مجموعه ای از شکایت هایی است که احتمال وجود بیماری های دستگاه گوارش فوقانی را مطرح می کند. سوء هاضمه ی عملکردی یکی از اختلالات عملکردی شایع دستگاه گوارش است که نابهنجاری عضوی یا بیوشیمیایی آن را تبیین نمی کند و در اندوسکوپی فرد شواهدی از زخم وجود ندارد. این حالت به دلیل چندین اختلال عملکردی بخش فوقانی دستگاه گوارش اتفاق می افتد. این اختلالات عبارت اند از : تغییر در حرکات دستگاه گوارش ، ترشح غیر طبیعی اسید معده ، افزایش حساسیت احشایی،­ نداشتن تعادل در سیستم عصبی اتونوم­، فاکتورهای فیزیولوژیکی و عفونت هلیکوباکترپیلوری. علائم سوء هاضمه شامل درد یا هرگونه ناراحتی دیگر مانند احساس سنگینی، سوزش، احساس پری و نفخ قبل یا بعد از خوردن غذا در قسمت بالای شکم، گرسنگی غیر عادی و مالش در ناحیه ی بالا و وسط شکم می باشند که به صورت مکرر (حداقل هفته ای یک بار) و به مدت طولانی (حداقل سه ماه گذشته به صورت ممتد و یا سابقه ی ناراحتی برای حداقل 6 ماه) ادامه داشته باشد. علاوه بر آن شکایت هایی نظیر سیر شدن سریع، تهوع و استفراغ مکرر،کاهش اشتها و آروغ زدن مکرر نیز می توانند به عنوان سوء هاضمه تلقی شوند. اگرچه نقش عفونت هلیکوباکتری در ایجاد سوء هاضمه عملکردی هنوز به طور کامل روشن نیست و بهبودی در علائم، پس از ریشه کنی باکتری هنوز مورد بحث می باشد اما با این حال مطالعات اخیر (متاآنالیز 2017) نشان داده اند که اثرات متقابل این باکتری و میکروارگانیسم ها (میکروبیوتاها) در ایجاد سوء هاضمه عملکردیِ مرتبط با هلیکوباکتری دارای نقش می باشد و ریشه کنی این باکتری از طریق بهبود حرکات دستگاه گوارش و کاهش التهاب موکوزی یک استراتژی درمانی موثر برای سوء هاضمه ی عملکردیِ مرتبط با هلیکوباکتری شناخته شده است.

میزان شیوع سوء هاضمه در سطح جهان 11 تا 2/29 % گزارش شده است. همچنین در مطالعه ی جمعیت عمومی تهران میزان شیوع 5/8 % ، در جمعیت عمومی شیراز 9/29 % و در جمعیت عمومی تبریز بین 3983 فرد بررسی شده 9/2 % بوده است. همچنین در کشورهای در حال توسعه شیوع سوء هاضمه 15 تا 30 درصد گزارش شده است. این اختلال نقش مهمی در فعالیت های روزانه، فعالیت های اجتماعی و شرایط روانشناختی فرد داشته و نتیجه ی این امر، افت یا کاهش کیفیت زندگی در بیماران دارای این علائم است که به مراکز بهداشتی مراجعه می کنند و از نظر اقتصادی نیز با هزینه های درمانی زیادی در جامعه همراه است.

منابع

1. SaberiFiroozi M, Abedian S, Masserrat S. Epidemiology, Associated Factors, and Treatment Experiences with Dyspepsia in Iran: a Review. Govaresh. 2013;17(4):213-27.

2. Talley N, Stanghellini V, Heading R, Koch K, Malagelada J, Tytgat G. Functional gastroduodenal disorders. Gut. 1999;45:37-42.

3. Talley NJ, Choung RS. Whither dyspepsia? A historical perspective of functional dyspepsia, and concepts of pathogenesis and therapy in 2009. Journal of gastroenterology and hepatology. 2009;24:S20-S8.

4. Tack J, Talley NJ. Functional dyspepsia—symptoms, definitions and validity of the Rome III criteria. Nature reviews Gastroenterology & hepatology. 2013;10(3):134.

5. Ford AC, Marwaha A, Sood R, Moayyedi P. Global prevalence of, and risk factors for, uninvestigated dyspepsia: a meta-analysis. Gut. 2015;64(7):1049-57.

6. Brook RA, Kleinman NL, Melkonian AK, Smeeding JE, Talley NJ. Functional dyspepsia impacts absenteeism and direct and indirect costs. Clinical Gastroenterology and Hepatology. 2010;8(6):498-503.

7. Lovell RM, Ford AC. Global prevalence of and risk factors for irritable bowel syndrome: a meta-analysis. Clinical Gastroenterology and Hepatology. 2012;10(7):712-21. e4.

8. Zhong L, Shanahan ER, Raj A, Koloski NA, Fletcher L, Morrison M, et al. Dyspepsia and the microbiome: time to focus on the small intestine. Gut. 2017;66(6):1168-9.

9. Talley NJ, Walker MM, Holtmann G. Functional dyspepsia. Current opinion in gastroenterology. 2016;32(6):467-73.

10. Kim Y-J, Chung WC, Kim BW, Kim SS, Kim JI, Kim NJ, et al. Is Helicobacter pylori Associated Functional Dyspepsia Correlated With Dysbiosis? Journal of neurogastroenterology and motility. 2017;23(4):504.

11. Mahadeva S, Goh K-L. Epidemiology of functional dyspepsia: a global perspective. World journal of gastroenterology: WJG. 2006;12(17):2661.

12. Barzkar M, Pourhoseingholi MA, Habibi M, Moghimi-Dehkordi B, Safaee A, Pourhoseingholi A, et al. Uninvestigated dyspepsia and its related factors in an Iranian community. Saudi medical journal. 2009;30(3):397-402.

13. Khademolhosseini F, Mehrabani D, Zare N, Salehi M, Heydari ST, Beheshti M, et al. Prevalence of dyspepsia and its correlation with demographic factors and lifestyle in Shiraz, southern Iran. Middle East journal of digestive diseases. 2010;2(1):24.

14. Khoshbaten M, Hekmatdoost A, Ghasemi H, Entezariasl M. Prevalence of gastrointestinal symptoms and signs in northwestern Tabriz, Iran. Indian journal of gastroenterology: official journal of the Indian Society of Gastroenterology. 2004;23(5):168-70.

15. Lacy B, Cash B. Diagnosis and treatment of functional dyspepsia. JAMA. 2008;99:555-6.

16. ElSerag H, Talley N. Healthrelated quality of life in functional dyspepsia. Alimentary pharmacology & therapeutics. 2003;18(4):387-93.

17. Halder S, Locke III G, Talley N, Fett S, Zinsmeister A, Melton III L. Impact of functional gastrointestinal disorders on healthrelated quality of life: a populationbased case–control study. Alimentary pharmacology & therapeutics. 2004;19(2):233-42.

 

ماهنامه الکترونیکی سیب/ آذر 98


 
تاریخ به روز رسانی:
1398/09/03
تعداد بازدید:
58
نشريه الكترونيكي سيب
آدرس: شیراز، خیابان زند، جنب هلال احمر، ساختمان مرکزی دانشگاه علوم پزشکی شیراز-طبقه هشتم-مدیریت روابط عمومی-نشریه الکترونیکی سیب
کدپستی: 71348-14336 تلفکس: 32308200-071 تلفن: 32122713-071
کلیه حقوق این وب سایت برای نشریه الکترونیکی سیب دانشگاه علوم پزشکی شیراز محفوظ می باشد.
Powered by DorsaPortal