نشریه الکترونیکی سیب/نشریه 80 /مرداد 98
موسیقی درمانی در بیماران اسکیزوفرنی


مشکلات و مسایل بوجود آمده در بیمارن روانی باعث اختلالات مختلف در مهارت های ارتباطی و اجتماعی آنها می شود. این نقص ها نیز باعث ایجاد پاسخ های نامناسب رفتاری و عاطفی شده و به دنبال ان مسایل بیشتری بوجود آمده که فرد، خانواده و جامعه را درگیر می نماید. در میان  اختلالات روانی، اسکیزوفرنی [1] یکی از پیچیده ترین بیماری ها بوده و بر اساس آمارهای اعلام شده شیوع این بیماری در ایران همانند ایالت متحده آمریکا یک درصد است، اما با وجود این شیوع پایین،  اسکیزوفرنی را ویرانگرترین بیماری روانی می نامند. اسکیزوفرنی با ایجاد علایمی همچون انواع توهم ها، هذیان ها و رفتارهای آشفته باعث اختلال در عملکرد فردی و اجتماعی شده و هزینه های زیادی را بر خانواده وی تحمیل می کند. یکی از مهترین و اصلی ترین مشکلات این بیماران اختلال کارکردی در توجه و پردازش حافظه کوتاه مدت است.(1) درمان های مختلف دارویی و غیر دارویی جهت کاهش علایم این بیماران استفاده می شود. هنردرمانی از جمله موسیقی درمانی یکی از روش های غیردارویی موثر بر کاهش علایم اسکیزوفرنی می باشد. انجمن ملی موسیقی درمانی آمریکا، موسیقی درمانی را به دو صورت فعال به معنی خواندن، نواختن، بحث و گفتگو درباره موسیقی و استفاده از حرکات ریتمیک و غیر فعال به معنی گوش دادن به موسیقی تعریف می کنند.(2) موسیقی درمانی سابقه دیرینه ای در درمان بیماری های مختلف در  جهان دارد. در سال های اخیر نیز استفاده از این روش در کنترل بیماری های روانی رواج پیدا کرده است. داورمنش به نقل از کاوینگتون هشت هدف اساسی در اجرای موسیقی درمانی در یک مرکز روانپزشکی را موارد زیر بر می شمرد:

"* ارتقا و بالا بردن عزت نفس

*افزایش انگیزه

*بالا بردن میزان روابط اجتماعی

*تسهیل کردن نحوه ابراز حالات عاطفی و احساسی به شکل مناسب

*استفاده به عنوان یک فن تن آرامی و یا کنترل فشار

*افزایش شفای جسمی و روانی

*اثبات اینکه توانایی تکمیل کردن و رسیدن به اهداف را دارد.

*شناسایی سبک های شناختی مورد استفاده در یادگیری، مقابله و ابراز وجود"(3)

بیماران اسکیزوفرن به دلیل نقص در حافظه کوتاه مدت و اختلال عدم توجه، کنترل لازم و مناسبی بر جریان فکر خود ندارند و در برقرای ارتباط مناسب با دیگران دچار مشکل هستند. موسیقی درمانی در این بیماران باعث تداوم توجه شده و همچنین به دلیل نیروی درمانی غیر کلامی روشی بسیار مناسب جهت برقراری ارتباط موثر می باشد. موسیقی درمانی فعال همراه با حرکات ریتمیک تاثیر بیشتری بر تقویت حافظه کوتاه مدت یک بیمار اسکیزوفرن می گذارد.(4) جلسات موسیقی درمانی گروهی معمولا هفته ای یک بار و هر بار به مدت یک ساعت انجام می گیرد. در این میان دو نفر از کارکنان بخش( معمولا روانشناس و کاردرمانگر) به عنوان تسهیل گر عمل می کنند و بر طبق مطالعات انجام شده بهبود قابل ملاحظه ای در نمره حافظه وکسلر و کیفیت زندگی  بیمارانی که در معرض پروتکل موسیقی درمانی قرار گرفتند مشاهده شده است.(3)

به امید همیشه خندان دیدن چشمان معصومشان

منابع


1-بهمنی، نرگس،زندی قشقایی، کرامت الله,خسروی، صدراله. مقايسه تاثير سه نوع موسيقي بر عملکرد حافظه و نگهداري توجه در بيماران اسکيزوفرني. دوماهنامه طبّ جنوب. 1393;4:715-06.

2-ماپار میترا, پاشا غلامرضا, دانشگاه آزاد اسلامی , واحد ساری. عنوان: نقش موسيقي درماني در كاهش علائم منفي اختلال اسكيزوفرني. روانشناسی معاصر. 1394;10.

3-داورمنش علی. مقدمه ای بر اصول توانبخشی معلولین. تهران: رشد; 1385.

4=خلفبيگی, ميترا, بيانزاده, اکبر س, زادهمحمدی، علی, شفارودی،  نرگس. تأثير فعاليتهای موسيقايی بر حافظه و توجه در اسکيزوفرنيا. مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران. 2006;12(3):236-43.



1. Schizophrenia


      ماهنامه الکترونیکی سیب /مرداد 98
 

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  3
کل بازديد:  74
بازدیدکنندگان برخط:  1