نشریه الکترونیکی سیب/نشریه 76/اسفند ماه 97
با منابع عمده جیوه در تغذیه آشنا شویم
 


منبع اصلی مواجهه انسان با این فلز از طریق مواد غذایی و همچنین از طریق آمالگام دندانی است . این فلز می تواند به هر ارگانی آسیب رسانده،  به عملکرد بد اعصاب، کلیه ها و ماهیچه ها منجر شود. همچنین موجب تخریب پتانسیل غشا و جلوگیری از هموستازی کلسیم بین سلولی گردد. این فلز نقش کلیدی در آسیب به ساختمان سوم و چهارم پروتئین ایفا می کند و فعالیت سلولی را از طریق اتصال به گروه های سلنو هیدریل و سولفیدریل تغییر می دهد.  همچنین در فرآیند نسخه برداری و ترجمه مداخله کرده، موجب ناپدید شدن ریبوزوم و شبکه آندوپلاسمی می شود. عملکرد سلولی به دلیل تشکیل رادیکال های آزاد نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. بر اساس نتایج بدست آمده از مطالعات، بیشترین میزان جیوه به ترتیب مربوط به گروه اسنک (2/897 میکروگرم در کیلوگرم)، شیر و فرآورده های آن (9/563 میکروگرم در کیلوگرم) و گروه میوه ها (737/275 میکروگرم در کیلوگرم) است به عبارتی این گروه ها منابع عمده جیوه محسوب می شوند . سهم هر یک از گروه های غذایی در مصرف جیوه تحت تأثیر میزان مصرف مواد غذایی و غلظت آلاینده در آن‌ها می باشد. لذا بر اساس میزان مصرف هر یک از گروه های غذایی، بیشترین سهم در دریافت روزانه جیوه مربوط به گروه غذایی شیر و فرآورده های آن (903/44%) و میوه ها (541/16%) است . علل احتمالی این آلودگی می تواند ناشی از روش های مختلف از جمله مصرف آب و خوراک آلوده توسط دام  و انتقال به شیر و فرآورده های لبنی باشد. همچنین استفاده از جیوه در آفت کش ها . و از طرفی استفاده از آب آلوده به جیوه جهت آبیاری محصولات کشاورزی از عوامل مؤثر در انتقال جیوه به میوه ها می باشند. در تحقیقی که Munoz و همکاران (2005) در کشور سانتیاگو به روشTDS  بر روی 17 گروه غذایی انجام دادند، نتایج بیانگر دریافت روزانه جیوه به میزان 5 میکروگرم بود که بیشترین سهم دریافت ناشی از مصرف ماهی و صدف ها گزارش گردید. به علاوه نتایج حاصل از بررسی میزان دریافت جیوه به روش TDS در سایر کشورها مانند فرانسه، کره و اسپانیا به ترتیب به میزان 7/9، 61/1 و 61/12 میکروگرم در روز بود که کمتر از میزان دریافت روزانه جیوه در مطالعه حاضر می باشد .

 

منابع

 

1- Rose M, Baxter M, Brereton N, Baskaran C. Dietary exposour to metals and other elements in the 2006 UK Total Diet Study  and some –trends over the last 30 years. Food Additives and Contminants.2010؛ 1380-1404

2- Jaishankarm , Tseten T, Naresh A, Blessy B. MATHEW, Krishnamurthy N. Toxicity, mechanism and health effects of some heavy metals. Interdiscip Toxicol. 2014؛ 7(2): 60–72.

3- HACCP: Hazard Analysis and Critical Control Point Training Curriculum. Fourth Edition, November 2001

 4- Mansour S A, Belal M H, Abou-Arab A AK Gad, M F. Monitoring of pesticides and heavy metals in cucumber fruits producefrom different farming systems. Chemosphere. 2009؛75: 601–609

5- Leblance J C,Guerin T, Noel L, Calamasi-Tran G, Volatier  J L, Verger P. Dietary  Exposure Estimates of 18  Elements from the 1st  French Total Diet Study. Food Addit Contam. 2005؛22:624-641

6- Ysart G, Miller P.Croasdale M. UK Total Diet Study- dietary  exposours to aluminium, arsenic, cadmium, chromium, copper, lead, mercury, Nickel, selenium, tin  & zinc. Food Additives and Contaminants. 2000؛17:775-786

7- Martí-Cid R Llobet  J M, Castell V. Dietary Intak ofArsenic, Cadmium, Mercury, and Lead by the Population of Catalonia, Spain. Biol Trace Elem Res 2008؛125:120–132 

 


ماهنامه الکترونیکی سیب / اسفند 97

 

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  1
کل بازديد:  141
بازدیدکنندگان برخط:  1