نشریه الکترونیک سیب/نشریه 68/تیر 97
سلامت روان نوجوانی/2
 


افسردگي در نوجواني:

 افسردگي در تمام سنين روي مي دهد و با الگو هاي پر دوام خلق آشفته، کاهش علاقه به فعاليت در بازي، ورزش،  حضور در اجتماع و دوستي در مدرسه و احساس کلي بي ارزشي تظاهر مي کند و اثرات مخربي بر روي تکامل شناختي هيجاني نوجوانان مي گذارد. نوجوانان افسرده احساسي از تهي بودن و نداشتن حاکميت پيدا مي کنند. زياد به آينده فکر نمي کنند و اگر هم بکنند به آن با بدبيني نگاه مي کنند. نوجوانان افسرده ممکن است صبرو شکيبايي  و توانايي کنترل کردن خود را از دست بدهند و بعد به همين دليل احساس گناه مي کنند. براي آن‌ها مهربان و اجتماعي بودن دشوار است از اين رو آن‌ها از ديگران اجتناب مي کنند، انرژي آن‌ها کم است، انگيزه هايشان از دست مي رود .نسبت به همه چيز بي علاقه مي شوند و در انجام امور روزمر ه شان ترديد و دودلي پيدا مي کنند. تشخيص افسردگي در دوران کودکي و اوايل نوجواني با دو مشکل عمده همراه است: نخست اين‌که نشانه هاي باليني افسردگي در اوايل دوران نوجواني کم تر مشهود است دوم اين‌که افسردگي در سنين مختلف به دلايل روان شناختي، اجتماعي، زيستي و شناختي جلوه هاي متفاوتي دارد .

نوجوانان احساسات خود را به راحتي بروز نمي دهند و وجود نگرش‌هاي منفي نسبت به خويش را انکار مي کنند. آن‌ها همانند بزرگسالان افسرده حالت‌هايي چون نوميدي و خود بي ارزش پنداري را به راحتي آشکار نمي کنند و بسياري از  بي حوصلگي، خود بيمار انگاري و حتي مبادرت به اعمالي، آن‌ها احساس افسردگي خود را در زير پوششي از بي قراري چون خشونت، داشتن روابط جنسي و بزهکاري کتمان مي کنند  با علایمي مثل تحريک پذيري يا عصبانيت، افت عملکرد، کودکان و نوجوانان مبتلا معمولا توسط والدين شان  غيبت از مدرسه، رفتار مقابله اي يا نافرماني، کناره گيري از فعاليت هاي متناسب سن و جدايي از دوستان و تحصيلي شکايت هاي جسمي مثل سر درد و شکم درد نزد پزشک آورده مي شود. يکي از علایم مهم افسردگي نوجوانان نداشتن احساس لذت است. چنين نوجواناني نمي توانند از فعاليت هايشان لذت ببرند و علاقه شان را به ورزش، دوستان، فعاليت‌هاي اجتماعي از دست مي دهند. از ديگر علایم افسردگي وجود خلق افسرده در بیشتر اوقات روز است.  کم خوري يا پر خوري،کاهش وزن و گاهي افزايش وزن از علایم افسردگي است. بنابراين نوجوان ممکن است به شدت وزن کم يا اضافه کند. احساس خستگي يا نداشتن انرژي و کاهش توانايي تفکر يا تمرکز از علایم افسردگي در نوجوانان است. اين مسأله بيش تر موجب اختلال عملکرد بين فردي و عملکرد تحصيلي نوجوانان مي شود. به علت مشکل در تمرکز حواس قادر به مطالعه نيستند و افت تحصيلي پيدا مي کنند و چون انرژي کافي ندارند حوصله مطالعه کردن نخواهند داشت. همچنين نشانه هاي ناراحتي جسماني به شکل شکايات جسمي نظير دل درد و سر درد از علایم افسردگي است و به نظر مي رسد آستانه درد در افراد افسرده پايين مي آيد. بنابراین دردهاي جسماني از شکايات شايع اين افراد است. در مقابل افسردگي نوجوانان مهم ترين مسأله پيش گيري از ايجاد افسردگي است.

اگر فکر مي کنيد نوجوانتان افسرده است با او حرف بزنيد و هم دلي و هم دردي نشان دهيد. استرس و ناراحتي او را تأييد کنيد. او را تشويق کنيد در مورد مشکلات و ناراحتيش با شما صحبت کند، راهي پيدا کنيد که نوجوان شما بتواند با استرس و ناراحتي خود مواجه شود و راه حلي براي آن پيدا کند. به او بگوييد که دوستش داريد و نگران حال او هستيد و مي خواهيد به او کمک کنيد.  والدين بايد واقعيت هاي مربوط به بيماري فرزندان خود را درک کنند و نگرش خود را در قبال بيماري تغيير دهند. بيمار افسرده ممکن است بخواهد تا دير وقت در رختخواب دراز بکشد تندخو شود و همه چيز را بد ببيند در اين مواد نبايد به طرزي انتقادي با آن‌ها برخورد کنند که اين طرز برخورد احساس بي ارزش بودن را در نوجوان افسرده دامن مي زند و به او احساس يک شکست خورده مي دهد. اگر به پزشک مراجعه شد و براي نوجوان دارو تجويز شد او را به خوردن دارو تشويق کنيد و در طول دوره بهبودي مراقب خطر خودکشي در او  باشيد.


منابع :

امیری ، شاهرخ ( 1389 ) مشکلات نوجوانان ،انتشارات قطره

محمودی قرائی  ، جواد ( 1389 ) نیاز نوجوانان به استقلال ، انتشارات قطره


 صفحه قبل

ماهنامه الکترونیکی سیب /تیر 97    
 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  1
کل بازديد:  134
بازدیدکنندگان برخط:  1