نشریه الکترونیک سیب/نشریه 68/تیر 97
سلامت روان نوجوانی/1

 

دوره نوجوانی:

 نوجوانی مرحله ی انتقال از کودکی به بزرگسالی و یکی از دوره های طولانی زندگی است که تغییراتش بسیار سریع روی می دهد و با تغییرات ژرف زیست شناختی، روان شناختی و اجتماعی مشخص می شود. شروع تغییرات جسمانی و فیزیولوژیک نوجوانی با سرعت گرفتن رشد فیزیکی (افزایش وزن و قد ) آغاز و با تغییرات بدنی همراه است که این تغییرات رابطه ی مستقیمی با فعالیت هورمون های جنسی در بدن دارد. این تغییرات شامل رشد اندام های تناسلی، بلند شدن ریش پسرها و بزرگ شدن پستان دخترها، کلفت شدن صدای پسرها، رشد عضلانی و پهن شدن شانه ها در پسرها، قد کشیدن و بزرگ شدن ناگهانی و قاعدگی در دخترها و بسیاری تغییرات بدنی دیگر است.  شروع تغییرات روان شناختی با تسریع رشد شناختی  (تفکر و استدلال) و رشد شخصیت خود را نشان می دهد، در شروع نوجوانی تفکر، معمولاً انتزاعی، مفهومی وآینده گرا می شود، نوجوان راه حل های مختلفی برای مسائل می یابد، بین واقعیت و امکان ها تمایز قایل می شود، فرضیه ها را می آزماید و به تفسیر امور می پردازد و در مورد افکارش فکر می کند. بسیاری از نوجوانان خلاقیت قابل ملاحظه ای از خود نشان می دهند که در زمینه نگارش، موسیقی، هنر، شعر، ورزش و ...تظاهر می کند.

از نظر رشد اجتماعی، نوجوانی دوره ی آماده سازی برای پذیرش نقش آتی خود به عنوان یک بزرگسال است. اجتماعی شدن یک فرآیند همیشگی و بسیار ضروری برای نوجوان هاست که از طریق تأثیر والدین، اقتصادی نوجوان ها – همسالان ، مدرسه و رسانه های گروهی صورت می گیرد . جنس و طبقه ی اجتماعی نیز روند اجتماعی شدن آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

والدين براي اين‌که به استقلال نوجوان و فرزند خود کمک کنند چه بايد بکنند ؟

در مورد نياز نوجوان به استقلال والدين بايد هماهنگ با اين پديده ي رشدي عمل کنند آنان بايد بتوانند با هم گام بردارند و پيش بروند يعني زماني که احساس مي کنند مثلا نوجوانشان در حال دور شدن از آن‌ها است نگران نشوند و بدانند که اين مسأله يک پديده ي رشدي طبيعي است که در حال اتفاق افتادن است يا زماني که نوجوان مي خواهد تجربه کند به وي احترام بگذارند و اجازه دهند تا حدي خودش آزمون و خطا داشته باشد  بهتر است به او دریک محدوده امن اجازه ي ريسک کردن بدهيم البته نه به طور مطلق يعني در حوزه هايي که احساس مي کنيم خطر کم تر است اجازه بدهيم خودش ريسک کند و تصميمش را اعمال کند. 

لازم است والدين بفهمند که نوجوان چه مي خواهد و چه مي گويد، خوب به عقايد و حرف‌هاي او گوش بدهند تا کاملا منظور نوجوان را بفهمند  و با نگرش او آشنا شوند و متوجه شوند در ذهن او چه مي گذرد. اين نوع گوش دادن را گوش دادن فعال مي گويند بايد روبه روي او نشست و چشم در چشم واقعا بخواهيم که گوش دهيم و عقايدش را بفهميم  بايد بدانيم اين يک اکتشاف است يک اکتشاف دو نفره پس بايد با هم مسایل را بررسي کنيم. ممکن است آن چه که ما از ابتدا فکر مي کنيم بهترين راه نباشد پس بايد با هم کشف کنيم وقتي او حرفهايش را گفت آنچه را شنيده ايم و برداشت کرده ايم براي او بيان مي کنيم. راجع به او هيچ قضاوتي نمي کنيم، افکارش را کوچک نمي شماريم و استدلالش را مسخره نمي کنيم، و سريعا راهکار ارائه نمي دهيم اجازه مي دهيم گفتگو پيشرفت کند و تمام زوايا مشخص شود وقتي ذهنيت او را شناختيد مي توانيد ذهنيت و اطلاعات خود را به او منتقل کنيد و وقتي اين‌کار را کرديد اطلاعاتتان با نوجوانتان يکي مي شود و مي توانيد با هم تصميم بگيريد. ابتدا اجازه دهيد او راه حلش را با توجه به اين اطلاعات مطرح کند شايد راه حل او مناسب تر باشد در اين صورت آن را بپذيريد. چنان چه ارتباطي گرم و توأم با احساس امنيت به دور از قضاوت، توهين، تحقير و سرزنش حاکم باشد، نوجوان به راحتي مسائلش را مطرح مي کند و اين خود اطلاعات لازم را براي پيش بيني شرايط بعدي در اختيار والدين قرار مي دهد از سوي ديگر داشتن ارتباط عاطفي با نوجوان مانع طغيان‌گري و لج‌بازي او مي شود. براي رسيدن به اين شرايط لازم است والدين اوقاتي با کيفيت را با نوجوان خود سپري کنند در اين اوقات فقط کيفيت رابطه مهم است مدت زمان آن مي تواند کوتاه باشد ولي کيفيت ارتباط بايد بالا باشد بايد در اين اوقات والد و نوجوان هر دو از با هم بودن لذت ببرند.  



صفحه بعد


ماهنامه الکترونیکی سیب /تیر  97

 

 

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  2
کل بازديد:  171
بازدیدکنندگان برخط:  1