نشریه الکترونیکی سیب/شماره 66/اردیبهشت 97
انواع بالینی بیماری MS
 

از نظر سیر بالینی ، بیماری ام اس به چهار نوع مختلف تقسیم بندی شده است .تشخیص وافتراق فرمهای بالینی جهت انتخاب درمان وتعیین پیش آگهی بیماری ضرورت به نظر می رسد .

این چهار فرم عبارتند از :

1-فرم عود کننده  -بهبود یابنده ( Relapsing –Remitting)

در این فرم بیماران دچار حملاتی می شوند که معمولأچند روز تا چند هفته طول کشیده وسپس علائم به صورت کامل یا ناکامل بهبود می یابند .در شروع اکثر بیماران ام اس در این گروه قرار دارند (85 -80 % )حملات ممکن است به فاصله چند ماه تا چند سال تکرار شده وبیمار در هرصورت حمله نقایص مختلف رابا شدتهای متفاوت نشان دهد .

2- پیشروند ثانویه (Secondary Progressive)

بسیاری از بیماران دسته اول (RRMS)با گذشت زمان تبدیل به این فرم می شوند .در این حالت بیماری بدون وجود حمله واضح به آرامی شروع به پیشرفت می نماید .برخی از این بیماران باوجود پیشرفت علائم طی زمان حملاتی را نیز تجربه می کنند .

(Secondary  Progressive   With   relapse)

3- پیشروند اولیه (Primary   Progressive):  دراین فرم علائم بیمار از بتدا پیشرونده بوده وبیمار حمله ای را تجربه نمی کند .

4- پیشرونده  -  عود کننده (Progressive  -  Relapsing):  بیماری ازابتدا به صورت پیشرونده ادامه داشته اما بیمار حملاتی رانیز تجربه می کند.

راهکارهای درمانی در ام اس

درمان در ام اس به سه فر م زیر صورت می گیرد :

الف )درمانهایی که سیر بیماری را تغییر داده وفعالیت بیولوژیک بیماری را کاهش می دهند .

ب)درمان های علامتی

این درمانها برای کاهش ، یا از بین بردن علائم بیماری مانند اختلال اسفکتری خستگی ، اسپاستیستی و ....... بکار  می ذوند .

ج) درمان حاد

درمانهای مورد تأیید (مصوب )

درمانهای تصویب شده برای تغییر سیر بالینی بیماری ام اس شامل موارد زیر می باشد :

1.       Beta   interferons

2.       Glatiramer    acetate

3.       Mitoxantrone

4.       Natalizumab

بازتوانی وتوانبخشی در ام اس

 موارد استفاده عبارتند از:

1.        مراقبت پوستی وجلوگیری از زخم بستر

2.       جلوگیری از تحلیل عضلانی

3.       کمک به حفظ وبرقراری حرکات طبیعی روده

4.       پیشگیری از استئو پروز وکمک به د رمان آن

5.       پیشگیری از پیشرفت بیشتر ناتوانی

6.       جلوگیری از تغییر شکل نامطلوب اعضای بدن

7.       تقویت عضلات ضعیف

8.       تقویت عضلات سالم

9.       برنامه ریزی برای بهبود عملکرد سیستم قلبی ،عروقی وتنفسی توان فرد

انواع روشهای بازتوانی

1-      فیزیو تراپی : فیزیو تراپیستها اساسأ به مهارتهای حرکتی اصلی مانند ایستادن ،راه رفتن ، برداشتن اجسام وحرکت با صندلی چرخدار می پردازند .فیزیو تراپیست ها با بررسی یک به یک تواناییهای فرد وبا انجام روشهای خاص ازقبیل توصیه به استفاده از وسایل کمکی ، مثل (عصا) ونیز با تجویز پوششهای خاص (مانند کفش طبی ) به حفظ تحرک وفعالیت شخص کمک میکنند .بیما ران ام اس بر حسب شرایط از آغاز بیماری ممکن است نیاز به فیزیوتراپی روزانه ومستمر داشته باشند . برخی از بیمارن انجام فیزیو تراپی به صورت فعال به خود بیمار آموزش داده می شود تا درمنزل پیگیری وتمرین نماید . میزان ساعات فیزیو تراپی برحسب تشخیص پزشک متفاوت است .توصیه می گردد فیزیوتراپی از همان ابتدا بخصوص در درگیری های حرکتی آغاز گردد.

2-      کار درمانی : کار درمانی بر مهارتهای که نیازمند قدرت ، هماهنگی وقابلیت انجام حرکات ظریف ( به ویژه در دستها ) می باشند ، مربوط می شود . در این میان می توان به انجام کارهای منزل ویا محل کار ویا انجام امور شخصی اشاره نمود .

3-      گفتار درمانی :در بیمارانی که دچار اختلال تکلمی هستند .

منبع : بسته جامع بیماران ام اس وزارت بهداشت




ماهنامه الکترونیکی سیب /اردیبهشت  97

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  2
کل بازديد:  219
بازدیدکنندگان برخط:  1