نشریه الکترونیکی سیب/شماره 62/دی 96
سینوزیت و عوارض چشمی آن

 


 

غزاله زارع قنات نوی

محمدکاظمی

 سینوزیت یک بیماری شایع است که در آن پوشش سینوس‌ها ملتهب می‌گردند. این بیماری معمولاً در اثر عفونت‌های ویروسی ایجاد می‌شود و اغلب ظرف دو یا سه هفته بهبود می‌یابد. سردرد از علامت شایع این بیماری محسوب می‌شود.

هفتادوپنج درصد عفونت‌های کاسه چشم در اثر گسترش عفونت از سینوزیت سینوس های پارانازال به خصوص سینوس های اتمویید به وجود می آیند. عوارض داخل اربیت شایعترین عوارض سینوزیت هستند. بروز عوارض اربیتال مرحله به مرحله است و در مراحل اولیه ممکن است با گزش حشرات اشتباه شود اما باشرح حال دقیق این اشتباه برطرف می‌شود.

علت شیوع عوارض اربیتال مجاورت بسیار نزدیک سینوس‌ها به اربیت و نیز فاصله بسیار ناچیز با ضخامت بسیار کم استخوان محافظ و ارتباطات عروقی است.

ادم التهابی: این بیماران با تورم بافت نرم پلک فوقانی یا تحتانی مراجعه می کنند. در این بیماران محدودیت حرکات چشم، کاهش حدت بینایی و کموزیس وجود ندارد. درمان تجویز آنتی بیوتیک مناسب برای درمان سینوزیت می باشد. این بیماران را می توان به صورت سرپایی پیگیری کرد. نکته بسیار مهم وجود نداشتن کموزیس و نداشتن اختلال بینایی و حرکات چشمی است.

سلولیت اربیت: گسترش عفونت از سینوس اتمویید ممکن است موجب سلولیت منتشر بافت اربیتال شود. به‌طور تیپیک تهاجم اولیه با یک حمله لرز همراه است. درجه حرارت افزایش می یابد و درد مبهمی در عمق چشم حس می شود. از علایم زودرس بیمار، التهاب و ادم پلک ها در ناحیه کانتوس داخلی است .با پیشرفت عفونت کره چشم به طرف جلو برآمده می شود. حرکات چشم دردناک است، اما تا وقتی که التهاب بسیار پیشرفته و پروپتوز شدید نداشته باشد، چشم قادربه حرکت است. در مراحل بعدی ملتحمه قرمز، ادماتو و ضخیم می شود (کموزیس) و بیمار بطور ناگهانی بدحال می‌شود. با ادامه عفونت ممکن است چشم کاملا“ بی حرکت گردد. همچنین پلک ها متورم و قرمز می شوند و ملتحمه به قدری متورم گردد که پلک ها بسته نشود .این بیماران باید در بیمارستان بستری شوند و تحت درمان با آنتی بیوتیک های داخل وریدی نظیر پنی سیلین مقاومبه پنی سیلیاز و یا سفالوسپورین قرار گیرند. معمولا“ ترکیبی از ۲ یا چند آنتی بیوتیک به کار می رود.

آبسه ساب پریوستئال: هنگامی که عفونت از طریق صفحه خارجی اتمویید گسترش یابد، ولی وارد بافت پری اربیت نگردد، چرک بین استخوان و بافت پری اربیت و بخصوص زیر پریوست تجمع می یابد و آبسه پری اربیت پدید می آید. علایم به شدت سلولیت اربیت نمی باشد، البته بیماران غالبا“ توکسیک به نظر می رسند. در این بیماران تب، درد در حرکات چشم و ادم کانتوس داخلی وجود دارد.
چشم ممکن است به آرامی، به میزان اندکی به سمت بیرون و پایین رانده شود. البته ممکن است پروپتوز و محدودیت حرکات چشم شدید باشد.کموزیس یا وجود ندارد یا اندک است. فشار بر کانتوس داخلی موجب درد می شود. آبسه ممکن است پاره شده، موجب سلولیت اربیت گردد. تشخیص آبسه ساب پریوستئال عموما“ بر اساس شرح حال و معاینه فیزیکی است و توسط تصویر کلاسیک در سی تی اسکن تایید می شود. آبسه های پری اربیتال را باید برای جلوگیری از انتشارشان به چشم یا سخت شامه تخلیه کرد. با دادن برش در کانتوس داخلی و جداسازی پریوست از دیواره اتمویید تخلیه انجام می شود. با انجام تخلیه (چه از راه داخل بینی و چه ازراه خارجی) و استفاده از آنتی بیوتیک‌های داخل وریدی، تقریبا“ بهبودی قطعی است. همزمان باید اتموئیدکتومی قدامی نیز انجام داد.


صفحه بعد


ماهنامه الکترونیکی سیب /دی 96
 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  2
کل بازديد:  892
بازدیدکنندگان برخط:  1