نشریه الکترونیکی سیب/ شماره 59/ مهر 96
بیماری صرع
 

عاطفه جمشیدی

صرع یک اختلال جسمی است که با یک علت عصبي درمغز شروع مي شود. درواقع علامتي است كه شخص را ازاين‌ كه مغزش گاهي اوقات خوب عمل نمي‌كند آگاه مي كند. اگراين اتفاق بيافتد،شخص ممكن است دچار تشنج شود. بسياري ازافراد ممكن است تنها يكبار در زندگي دچار تشنج شوند، اما اين بدين معني نيست كه فردصرع دارد.اگرشخصي استعداد خاصي برای تجربه تكرارشونده تشنجاتي كه ازمغز نشأت مي‌گيرد داشته باشد و در واقع زماني كه دو يا چند تشنج، بدون تحريك با فاصله بيش از 24ساعت رخ دهند،صرع ايجاد مي‌شود.

در صرع، الگوهای طبیعی فعالیت نورون ها مختل می شود و باعث احساس عجیب، تشنج، گرفتگی عضلانی و از دست دادن هوشیاری می شود.در طی حملات تشنج، نورون ها ممکن است 500 بار یا بیشتر در ثانیه، مواد انتقالی را منتقل کنند.در برخی افراد، این اتفاق گهگاه رخ می دهد، اما برای برخی دیگر ممکن است صدها بار در روز رخ دهد.در حدود 25 تا 30 درصد ازبیماران، با وجود مصرف دارو، هنوز حملات تشنج دارند. پزشکان به این نوع صرع، صرع مقاوم می گویند.

انواع صرع

Ø       تشنج پیچیده جزئی: مشکلات در توجه یا کنترل خلق و خو

Ø       تشنج سمت چپ:اضطرابو ناامیدی به علت مشکلات در درک و بیان

Ø       تشنج سمت راست: مشکلات اجتماعی و رفتار بدون فکر

Ø       تشنج جلوی مغز: بهم ریختگی و اقدام بدون توجه به عواقب 



تشنج و تأثیرش بر مغز

تشنج ها، اثری بر مغز ندارند.اگر تشنج شدید باشد، باعث صدمه زدن به مغز می شود.کودکانی که علت خاصی برای تشنج آنها پیدا نکرده اند، 68 تا 92 درصد آنها بعد از 20 سال بهبودی یافته اند.به طور کلی، با گذشت زمان و مصرف دارو یا جراحی، تشنج کم یا متوقف می شود. 

علل

Ø       اختلال در سیم کشی مغز، نداشتن تعادل عصبی و انتقال دهنده های عصبی یا ترکیبی از این عوامل. برخی افراد مبتلا به صرع، سطح بالایی از تحریک کننده های انتقال دهنده های عصبی دارند که باعث افزایش فعالیت عصبی می گردد. در حالی که برخی از بیماران، مقدار کمی از این تحریک کننده ها دارند که باعث کاهش فعالیت نورون ها در مغز می شوند.

Ø       بعد از جراحی سر، سکته یا دیگر مشکلاتی که اتصالات غیر طبیعی را ایجاد می کنند.

Ø       غشای سلولی که اطراف نورون ها را می پوشاند نیز در ایجاد صرع نقش دارد.

Ø       اختلال در حرکت مولکول ها در داخل و خارج از غشا، اختلال در تغذیه و تعمیرات سلول غشایی.

Ø       اختلالات ژنتیکی.

Ø       سرطان مغز، اعتیاد به الکل و بیماری آلزایمر.

Ø       حملات قلبیو سکته که باعث فقدان اکسیژن در مغز می شود.حدود 32 درصد از موارد صرع مربوط به بیماری های عروق مغزی می باشد که اکسیژن کمی را به سلول های مغز می رساند.

Ø       مننژیت، ایدز، آنسفالیتویروسی، هیدروسفالیو دیگر بیماری های عفونی.

Ø       بیماران مبتلا به سلیاککه گلوتن گندم را تحمل نمی کنند یا عفونت انگل مغز دارند نیز می توانند به صرع مبتلا شوند.

Ø       صرع با اختلالات متابولیسمی، فلج مغزیو اوتیسمهمراه است.

Ø       عفونت های مادرزادی، نداشتن تغذیه صحیح و کمبود اکسیژن.

Ø       قرار گرفتن در معرض سرب، مونوکسید کربن و بسیاری از سموم دیگر.

Ø       مواد مخدر و زیاد مصرف کردن داروهای ضدافسردگیو دیگر داروها.

Ø       کمبود خواب، مصرف الکل، استرس یا تغییرات هورمونی.

Ø       در برخی افراد، نگاه کردن به رقص نور یا صفحه کامپیوتر نیز ممکن است باعث صرع شود.

Ø       سیگار کشیدن یکی از علل ایجاد صرع می باشد.نیکوتیندر سیگاربر روی گیرنده های انتقال دهنده های عصبی اثر می کند.

صرع و ازدواج

وقتی یک فرد مصروع تصمیم به ازدواج  می گیرد، سؤال‌های متفاوتی برای وی وجود دارد. از جمله این که آیا می تواند ازدواج کند یا خیر؟ آیا بیماری او به فرزندش نیز به ارث می رسد؟ و… ابتدا باید به این مسأله توجه داشته باشیم که اگر یک فرد عادی با شرایط طبیعی بچه دار شود، احتمال این که فرزندش دچار صرع شود  حدود نیم درصد است. حال اگر مادری مبتلا به صرع باشد، به دلیل آن‌که صرع، طبیعتاً اساس ژنتیکی هم دارد، احتمال ابتلای کودک به صرع، حدود ۵ درصد است. برخلاف این مسأله باید در نظر داشت که به احتمال ۹۵ درصد، مادر مصروع کودک سالمی را به دنیا می آورد و این احتمال بسیار زیادی است.

به فردی که مبتلا به صرع است، توصیه می شود قبل از ازدواج، تحت مشاوره (خصوصاً  مشاوره ژنتیک) قرار گیرد و در طی دوران بارداری حتماً تحت نظر پزشک زنان و متخصص مغز و اعصاب قرار گیرد تا بدین ترتیب هرگونه احتمال خطر برای کودک وی از بین برود. بدین ترتیب با بررسی صحیح و منطقی این مسأله، بیماران مصروع می توانند یک زندگی و ازدواج موفق داشته و فرزندان سالمی به دنیا آورند.

جلوگیری از صرع

Ø       در ماشین، کمربند را ببندید، کلاه کاسکت در موقع موتورسواری بگذارید تا جلوی ضربات سرو صرع را بگیرید.

Ø       به مقدار کافی بخوابید.

Ø       به تغذیه خود اهمیت دهید.

Ø       زنان باردار مراقب فشار خونشان باشند و از عفونت های دوران بارداری جلوگیری کنند تا به مغز جنین آسیبی وارد نشود.

Ø       بیماری های قلبی و عروقی، پرفشاری خون، عفونت و دیگر مشکلات باعث ایجاد صرع در بزرگسالی و پیری می شود.

Ø       غربالگری ژنتیکو تشخیص قبل از تولد، یکی از راه های جلوگیری از صرع می باشد.

درمان

برای بسیاری از بیماران، تنها با تجویز یک دارو می توان تشنج را کنترل کرد.ترکیب داروها معمولاً عوارض جانبی مثل خستگیو کاهش اشتها دارد.ترکیب داروها هنگامی تجویز می شود که یک دارو نتواند تشنج را کنترل کند.زنان باردار مراقب فشار خونشان باشند و از عفونت های دوران بارداری جلوگیری کنند تا به مغز جنین آسیبی وارد نشود.

جراحی

هنگامی که حملات تشنج با دارو کنترل نشود، پزشک توصیه به جراحی می کند. پزشکان، نوع تشنج و منطقه مغزی درگیر را در نظر می گیرند.پزشکان، از جراحی برخی نواحی مغز جلوگیری می کنند. این نواحی مغز عبارتند از: گفتار، زبان، شنوایی یا دیگر توانایی های مهم. بعد از جراحی، فرد باید دارو را به مدت دو سال مصرف کند.

تغذیه

برخی مطالعات نشان داده‌اند که برخی کودکان اگر از رژیم غذایی پر چرب و کم کربوهیدرات استفاده کنند (رژیم کتوژنیک)، تشنج کمتر اتفاق می افتد.اما این رژیم عوارض جانبی دارد، از قبیل: تاخیر در رشد، افزایش اسید اوریک خون و ایجاد سنگ کلیه.محققان هنوز مطمئن نیستند که این رژیم برای تمام افراد مصروع می تواند مفید باشد یا نهیک رژیم غذایی صحیح و مصرف مکمل های ویتامینی به ویژه اسید فولیک می تواند باعث کاهش نقص هنگام تولد و صرع مادرزادی شود.ملاتونیننیز یک مکمل غیر ویتامینی است که تشنج را در برخی افراد، کم می کند.

توصیه ها

Ø       همیشه به زندگی نگاه مثبت داشته باشید. اگر فرزندتان مبتلا به بیماری است، سعی کنید کودک خود را نسبت به بیماری، خوش بین کنید.

Ø       سعی کنید در تمام کارها، مستقل باشید.

Ø       راجع به بیماری، آگاهی و اطلاعات کامل داشته باشید.

Ø       شما و بیماریتان با هم زندگی می کنید، پس باید با هم سازگاری داشته باشید.

Ø       از خدمات مشاوره ای نیز می توانید کمک بگیرید.

Ø       از تجارب بیماران دیگر نیز استفاده کنید.

Ø       اعتماد به نفسرا در خودتان پرورش دهید.

Ø       ورزش کنید.

Ø       طرز درست نفس کشیدن را یاد بگیرید.

Ø       با دوستان و اقوام خود روابط صمیمی برقرار کنید.

Ø       تا زمانی که تشنج ها تحت کنترل شما در نیامده است، از رانندگی دوری کنید.

 

منابع

www.epilepsyfandation.org

article.tebyan.net

www.epilepsynse.org

http://www.beytoote.com





ماهنامه الکترونیکی سیب /مهر 96



 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  1
کل بازديد:  394
بازدیدکنندگان برخط:  1