نشریه الکترونیکی سیب - شماره 39
مدیریت و روابط عمومی 4



قسمت چهارم  



طیبه اله پناه زاده

دوستان وهمراهان گرامی، با قسمت چهارم مدیریت و روابط عمومی و مطلب سکوت و خاموشی و ارتباط آن با کلام و بیان مبحث مان را ادامه می دهیم:

 

سکوت و خاموشی و ارتباط آن با کلام و بیان

منظور از خاموشی و سکوت آن است که انسان در مرحله ای از روابط و برخورد اجتماعی قرار می گیرد که به علل مختلف نمی تواند مفاهیم و مطالب خویش را بیان کند و یا اینکه با حالت سکوت خویش مفاهیم مورد نظر را با زبان بدن به دیگران منتقل کند.

 

انواع سکوت و خاموشی

1-      سکوت ناشی از نادانی:

الف ـ سکوت در جمع بزرگان

ب ـ بی اطلاعی در موضوع

2-      سکوت ناشی از علم:

الف ـ سکوت اندیشه

ب ـ سکوت برای فهم مطالب

ج ـ سکوت برای همدلی نکردن با نادانی

3-      سکوت برای بهدست آوردن فضیلت:

الف ـ سکوت در تقدم ادب

ب ـ سکوت در مجالس نامناسب

4-      سکوت معنادار:

الف ـ معنادار                                ب ـ بی اعتنایی

ج ـ بی وقتی                                د ـ کم حوصلگی

ر ـ تفهیمی                                 س ـ ناشی از قهر

5-      سکوت ناشی از اخلاق فردی:

الف ـ سکوت ارثی

ب ـ سکوت ناشی از ترس

ج ـ سکوت ناشی از لکنت زبان

 

1-      سکوت ناشی از نادانی: در مواقعی اتفاق می افتد که انسان در جمع بزرگان و اهل علم قرار می گیرد و نمی تواند در برابر ایشان مطالبی را بیان می کند. به ناچار برای حفظ خویش سکوت می کند.

2-      سکوت ناشی از علم: در مواقعی رخ می دهد که انسان با اختیار و اراده بهدنبال بهدست آوردن مفاهیم بهتر در شرایط مختلفی است.

الف ـ سکوت برای اندیشیدن: یک ساعت فکر کردن بهتر از هفتاد سال عبادت است، یعنی تفکری که انسان را در مسیر زندگی، هدفمند می کند. این هدف دارای دو جنبه مادی و معنوی است.

ب ـ سکوت برای فهم مطالب: انسان عالم موقعی که کسی با او  صحبت می کند، بهدقت سکوت می کند تا مطالب گفته شده را بفهمد، اشکالات آن را در یابد و نقاط قوت آن را ترسیم کند. سپس آن را فراخور فهم طرف مقابل ارائه کند.

ج ـ سکوت برای همدلی نکردن با نادان و نادانی : انسان گاه مجبور می شود با سکوت پاسخ طرف مقابل را بدهد تا از گفتگو با نادان خودداری کند.

3-     سکوت برای بهدست آوردن فضیلت :

الف ـ سکوت در تقدم ادب: انسان مواقعی در محفلی قرار می گیرد که لازم می بیند رعایت ادب را در محضر بزرگان داشته باشد، هر چند می تواند مطالبی را بیان کند که اثر مثبتی داشته باشد اما به دلیل آن که انسان بزرگی از لحاظ شخصیتی و از نظر سنی آن جا حضور دارد مراعات ادب را می کند.

ب ـ سکوت در مجالس نامناسب: انسان در یک مجلس و محیطی وارد می شود که گروه آن محفل و مجلس از جهات مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی ، فرهنگی با افکار و روحیاتش سازگاری و تفاهم ندارند. در اینجا اگر سخنی بگوید، برداشت منفی از آن می شود ولی اگر سکوت کند، عزت و بزرگی خویش را حفظ کرده است و حفظ عزت و آبرو یک فضیلت است.

4-      سکوت معنی دار: گاه در حال صحبت با فردی هستید و به دلایلی تشخیص می دهید بحث و گفتگو را با طرف مقابل قطع کنید.

اگر نمی توانید بگویید عذر و مشکلی دارید، آن را با سکوت مطرح می کنید. یعنی سکوت می تواند علامت رضایت یا نارضایتی شما باشد و هنگامی که آن را با زبان بدن همراه کنید طرف مقابل شما احساس می کند که شما تمایل دارید به صحبت ادامه دهید یا خیر.

الف ـ سکوت معنادار : در یک جمع قرار گرفته اید و می خواهید برای ایشان سخنرانی کنید، مجلس متشنج و شلوغ است، همین که پشت میکروفن قرار بگیرید و چند لحظه سکوت کنید و جمعیت را نگاه کنید خواهید دید جمعیت ساکت می شوند و مجلس برای صحبت شما مهیا می گردد و این سکوت معنای خبر و اعلام آمادگی و در عین حال مراعات و احترام شنوندگان را می رساند.

صفحه بعد

ماهنامه الکترونیکی سیب/ دی ماه 94

 

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  1
کل بازديد:  508
بازدیدکنندگان برخط:  1