نشریه الکترونیکی سیب - شماره 39
خشم یا پرخاشگری






سیمین تاج دهقانی

  خشم هيجان شايعي است كه اغلب نسبت به دوستان و نزديكاني كه نتوانسته‌اند انتظارات و خواسته‌هاي ما را برآورده سازند تجربه مي‌شود. انگيزه ی خشم اغلب دست يافتن به خواسته‌هاي خود است و واكنش ديگران نسبت به خشم اغلب منفي است. اگر چه گاهي بعد از ابراز خشم احساس رضايت مي‌كنيم، اما الزاماً در دراز مدت به اهداف خود نمی رسیم

    خشم از يك طرف پاسخ طبيعي انسان است و از طرف ديگر مي‌تواند روابط بين فردي را مختل و ما را از رسيدن به اهداف خود باز دارد.

خشم واكنشي متداول نسبت به ناكامي و بدرفتاري است. افراد از نظر زمان، و علت و نحوه ی واكنش به خشم كاملاً متفاوت می باشند.

هيجان‌هايي كه غالباً با خشم همراه هستند عبارتند از: عصبانيت، خشونت، خصومت، كينه توزي،‌ غضب، تنفر،‌ تحريك، حسادت، ‌رنجش، غرض، تحقير و ناراحتي.



چه عواملي موجب خشم مي‌شوند؟

1- جلوگيري از رفتار هدفمند

2- تحقير شدن

3- مورد پيشداوري و تبعيض قرار گرفتن

4- مورد فريب كاري يا عهد شكني قرار گرفتن

5- مورد بدرفتاري و بي‌مهري قرار گرفتن 

6- صدمه ديدن در نتيجه ی بي‌توجهي نسبت به خود

7- مورد تجاوز فيزيكي يا كلامي قرار گرفتن

8- قرباني شدن

چه افرادي موجب خشم شما مي‌شوند؟‌

-    شخص مورد علاقه

-    دوستان و آشنايان نزديك

-    افراد ناخوشايند

-     غريبه‌ها

ميزان خشم انسان مبتني بر عوامل زير مي‌باشد:

-           ميزان آسيب يا خطر

-           علت آسيب يا خطر

-           آسيب يا خطر غيرمنتظره

-          اين كه عامل آسيب خود فرد بوده است يا ديگران

چرا افراد خشمگين مي‌شوند؟

-           به منظور نشان دادن اقتدار و استقلال خويشتن

-           به منظور تقويت رابطه با فرد خشم برانگيز و آزار دهنده

-          تحت تأثير قرار دادن ديگران براي تغيير رفتار خود

-           انتقام گرفتن

-           تخليه انرژي


صفحه بعد

 ماهنامه الکترونیکی سیب/ دی ماه 94

 

 
نسخه چاپی
تمامی حقوق مادی و معنوی این نشریه متعلق به روابط عمومی دانشگاه است.
 
 
بازديدامروز:  1
کل بازديد:  644
بازدیدکنندگان برخط:  1